Pater Boksebeld

RAALTE/PORT-AU-PRINCE - Vreselijke taferelen, met overal doden en gewonden temidden van de puinhopen. Dat beeld schetste pater Wim Boksebeld vrijdagavond 15 januari, in een tweede telefoontje met zijn familie sinds de zware aardbeving die het eiland Haïti dinsdag trof.

Hij belde zelf met zijn zus Maria Boksebeld en vertelde hoe de toestand momenteel is. ,,Verschrikkelijk, verschrikkelijk! Overal in de straten liggen lijken, er hangt een ondraaglijke stank. Het is er ook warm, rond de 30 graden. Wim verkeert in goede conditie en probeert te helpen waar hij kan. Overal worden nog kinderen levend onder het puin vandaan gehaald, zo'n dertig kinderen die in de schooltjes zaten zijn gered. Slapen doen ze in de openlucht, op de binnenplaats van de missiepost'', vertelt Maria, die de berichten op tv, radio en internet op de voet volgt. ,,Wim zat rustig achter zijn computer toen de aardbeving begon'', gaat ze verder. ,,Hij wist niet wat er gebeurde en vluchtte uiteindelijk de straat op, waar zich de ramp voor zijn ogen voltrok. Overal instortende gebouwen en mensen in doodsnood. Het is de hel op aarde, het gaat hem door merg en been.''

Het was een spannende dag voor de Raalter familie Boksebeld, die zelf geen contact meer kon krijgen met de nu 68-jarige pater. In de nacht van dinsdag op woensdag, kort na de aardbeving, slaagde de Raalter pater Salesiaan er voor het eerst in om zelf te bellen met het thuisfront, via zijn broer Herman Boksebeld. Woensdag en donderdag werden vele vergeefse pogingen gedaan om contact te krijgen via de gsm en de satelliettelefoon van de missionaris. ,,Maar we hoorden steeds niks anders dan een in-gesprektoon'', aldus Maria. ,,Het is fijn zijn stem weer te horen. En we hebben gezegd dat hij voorzichtig moet zijn.''

De Familie Boksebeld heeft zondagavond laat voor de derde keer na de hevige aardbeving die Port-au-Prince trof telefonisch contact gehad met haar broer. Hij maakt het goed, op de verwoeste missiepost beschikken ze nog over voldoende eten en drinken, slapen doen ze op de binnenplaats in de openlucht. ,,Het ergste zijn de plunderingen'', vertelt zus Maria Boksebeld. ,,Uit hun vernielde huis zijn alle apparaten en computers gestolen. Die dieven zijn echte gangsters. Veel gevangenen zijn ook ontsnapt nadat gevangenissen waren ingestort. Mensen die op weg zijn naar het vliegveld worden onderweg beroofd van al hun spullen. Er heerst momenteel regelrechte anarchie.''
Boksebeld had zondagavond ook nog verteld hoe hij zelf de aardbeving had overleefd. ,,Toen de aarde begon te schudden zat hij op de tweede etage van de missiepost. Een Italiaanse pater riep hem naar buiten. Maar de eerste verdieping was al ingestort, daar kon Wim niet meer door. Uiteindelijk is hij toch naar buiten gekomen, maar hij begrijpt nog steeds niet hoe. Die Italiaanse pater is gewond opgenomen in het ziekenhuis, twee jonge novicen in de missiepost zijn bij de aardbeving gedood...''

Woensdag 20 januari jl. heeft de Werkgroep Wim's Missie een 'donatiepunt' in het Raalter zorgcentrum Swaenewoerd geopend. Daar konden mensen tussen 18.30 en 22.30 uur geld brengen voor de wederopbouw van het werk van de Raalter pater Wim Boksebeld in Port-au-Prince. ,,Het is heel goed dat veel geld wordt gestort op het algemene gironummer 555'', vertelt Femy Hofstede van de werkgroep Wim's Missie. ,,Maar we krijgen ook veel vragen van mensen die rechtstreeks geld willen schenken aan pater Boksebeld. Afgelopen weekeinde is na afloop van de vieringen in de kerken van de parochie Heilig Kruis al 12.000 euro ingezameld tijdens deurcollectes. ,,Niet iedereen komt elke week in de kerk, maar ik weet zeker dat heel veel Raaltenaren Wim Boksebeld een warm hart toedragen.''


"Ik zat er erg mee. Ik wilde geld geven, maar wist niet hoe'', zegt een mevrouw bij binnenkomst in het woonzorgcentrum Swaenewoerd.
Ze deponeert een donatie in de (melk)bus, bestemd voor Wim Boksebeld in Haïti, waarvan de bodem al lang niet meer te zien is. "Deze geluiden klonken de hele avond'', vertelt Femy Hofstede van de werkgroep Wim's Missie. "We hoopten erop, maar hadden niet verwacht dat het zo'n succes zou worden. Veel mensen kennen Wim en willen zijn werk ondersteunen en geld is nu dubbel zo hard nodig''. Vanaf half zeven liep het continu door met mensen die geld kwamen brengen. "Het is veel persoonlijker dan storten op 555. Je weet dat het bij hem goed besteed wordt'', zegt een andere gever. Drie meisjes van de Bernadetteschool uit Heeten hadden klusjes gedaan en brachten de opbrengst. De school houdt ook een actie, maar ze wilden ook persoonlijk iets doen. Auto's wassen waardoor ze onder het stof kwamen, maar dat vonden ze niet erg, want 'in Haïti is nog veel meer stof'. De tachtigjarige Agnes Struik had een actie gehouden bij Schouwenhage en kwam de opbrengst brengen. Ook uit de buurtdorpen komen mensen hun donaties brengen. Sommigen maken even een praatje, vragen hoe het met Wim gaat. Met Wim Boksebeld gaat het goed. Zijn zus Mieke heeft woensdagavond na eindeloos proberen contact met hem gehad. Wim heeft nu de beschikking over een tent. Ook hebben de paters Salesianen uit de Dominicaanse Republiek hem van kleren voorzien. Heeft weer een koelkast/vriezer en hij kan zowaar weer strijken. Met hulp probeert hij heel voorzichtig bruikbare spullen uit zijn ingestorte huis tevoorschijn te halen.

Maar de pater is buitengewoon verdrietig. Het verstrekken van warme maaltijden aan de kinderen (19.000!) ligt helemaal plat. De plunderingen die de Haïtianen momenteel plegen gaan hem aan het hart. Hij kan maar moeilijk accepteren dat de hulp voor de Haïtianen zo lang op zich laat wachten. De schade is onvoorstelbaar, benadrukt hij nog weer. Het gaat je bevattingsvermogen te boven. Zijn zus heeft hem een hart onder de riem gestoken en verteld dat het vliegveld barstensvol goederen staat en dat het niet lang meer zal duren voordat deze uitgedeeld worden. Hij is ook in kennis gesteld van de vele acties. Regionaal, in Nederland en wereldwijd. Het Aartsbisdom Utrecht heeft dinsdag zijn parochies opgeroepen aankomend weekeinde te collecteren voor de slachtoffers in Haïti (flitsactie). De opbrengsten zijn bestemd voor de activiteiten van pater Wim Boksebeld. Maria Boksebeld beklemtoont dat alle donaties echt naar het werk van haar broer gaan.

Bron: De Stentor en Tubantia

Terug naar vorige pagina